بهترین روش ها برای تندخوانی

به سرعت اطلاعات را از طریق تندخوانی حفظ کنید

اهداف قابل دستیابی برای بهبود سرعت خواندن خود تعیین کنید.

تمرین کامل می‌کند، حتی وقتی صحبت از خواندن سریع است. با انجام تمرین‌های خواندن سریع یا زمان‌بندی WPM خود، روی سرعت خواندن خود کار کنید. از این سرعت‌های متوسط برای تعیین یک نقطه عطف برای خود استفاده کنید:

• 200 تا 250 WPM سرعت خواندن مورد انتظار برای کسی که 12 سال یا بیشتر دارد است.
• 300 WPM سرعت خواندن دانشجوی معمولی دانشگاه است.
• با سرعت 450 WPM، شما به اندازه یک دانشجوی دانشگاه که برای نکات اصلی اسکن می‌کند، می‌خوانید. در حالت ایده‌آل، می‌توانید این کار را با تقریباً 75٪ درک معمولی خود انجام دهید.
• با سرعت 600 تا 700 WPM، شما به اندازه یک دانشجوی دانشگاه که برای یک کلمه اسکن می‌کند، می‌خوانید. اکثر مردم می‌توانند با حدود 75٪ درک معمولی خود، با این سرعت بخوانند.
• با سرعت 1000 WPM و بالاتر، شما به سطح افراد تندخوان رقابتی می‌رسید. این معمولاً نیاز به تکنیک‌های شدید دارد و اکثر مردم نمی‌توانند با این سرعت چیز زیادی را به خاطر بسپارند.
• معمولاً 2 تا 4 هفته طول می‌کشد تا سرعت خواندن خود را دو برابر کنید، بنابراین با خود صبور باشید و به تلاش خود ادامه دهید.

سرعت خواندن یا WPM خود را زمان‌بندی کنید تا بتوانید پیشرفت خود را پیگیری کنید.

پیشرفت خود را با زمان‌بندی روزانه یا هر بار که یک تمرین خواندن سریع انجام می‌دهید، پیگیری کنید. نه تنها تلاش برای شکست دادن بهترین سرعت خود شما را انگیزه می‌دهد، بلکه می‌تواند به شما هدفی برای کار کردن بدهد. این نکات را دنبال کنید تا WPM متوسط خود را زمان‌بندی کنید:

• تعداد کلمات را در یک صفحه بشمارید یا تعداد کلمات را در یک خط بشمارید و در تعداد خطوط صفحه ضرب کنید.
• یک تایمر 10 دقیقه‌ای تنظیم کنید و ببینید چقدر می‌توانید در آن زمان بخوانید.
• تعداد صفحاتی را که خوانده‌اید در تعداد کلمات در هر صفحه ضرب کنید.
• عدد قبلی را بر 10 تقسیم کنید تا WPM خود را به دست آورید.
• احساس نمی‌کنید که خودتان محاسبه کنید؟ سعی کنید از یک آزمون خواندن سریع آنلاین استفاده کنید. اگرچه باید توجه داشته باشید که ممکن است سرعت شما روی صفحه با صفحه چاپی متفاوت باشد.

قبل از کار روی درک، سرعت خواندن خود را افزایش دهید.

تندخوان های افراطی به آموزش رفلکس‌های خود سوگند می‌خورند. آن‌ها معتقدند که یادگیری تندخوانی به حرکات چشم بستگی دارد نه درک متن. شواهد کافی برای اثبات این نظریه وجود ندارد، اما امتحان کردن آن ضرری ندارد! این مراحل را دنبال کنید تا زمان خواندن خود را افزایش دهید، حتی اگر آنچه می‌خوانید را درک نکنید:

• یک مداد را در طول متن حرکت دهید، در حالی که «1،100» را می‌گویید تا به انتهای خط برسید.
• 2 دقیقه را صرف تلاش برای تندخوانی با مداد کنید. اگر چیزی را نمی‌توانید درک کنید، روی متن تمرکز کنید و چشمان خود را در حرکت نگه دارید.
• 1 دقیقه استراحت کنید.
• 3 دقیقه را صرف تلاش برای خواندن با سرعت یک خودکاری کنید که هر بار که «1،100» را می‌گویید 2 خط را طی می‌کند.

کلماتی را که خوانده‌اید با یک کارت شاخص بپوشانید.

هنگام خواندن، چشمان شما ممکن است به کلمات قبلی بازگردند. اینها معمولاً حرکات عادتی کوتاهی هستند که درک یا سرعت را بهبود نمی‌دهند. از یک کارت شاخص برای پوشاندن کلمات بلافاصله پس از خواندن آن‌ها استفاده کنید. به این ترتیب، می‌توانید خود را آموزش دهید تا به جملات قبلی نگاه نکنید.

• این رگرسیون‌ها همچنین زمانی اتفاق می‌افتند که شما چیزی را درک نکرده‌اید. اگر چشمان شما چند کلمه یا خط را به عقب پرید، می‌تواند نشانه‌ای باشد که باید سرعت خود را کاهش دهید.

هنگام خواندن، چشمان خود را کمتر حرکت دهید.

هنگام خواندن، چشمان شما حرکت می‌کنند، روی برخی کلمات می‌ایستند و برخی دیگر را رد می‌کنند. با این حال، شما فقط می‌توانید آنچه را که می‌خوانید درک کنید، زمانی که چشمان شما از حرکت باز می‌ایستند. یادگیری حرکت کمتر چشمان خود می‌تواند به شما کمک کند تا سریع‌تر بخوانید، بنابراین سعی کنید در یک زمان به یک خط خیره شوید بدون اینکه چشمان خود را روی کلمات سر دهید.

• این تمرین را برای آموزش خود برای انجام حرکات چشمی کمتر هنگام خواندن انجام دهید:
  • یک کارت شاخص را روی یک خط متن قرار دهید.
  • روی کارت بالای اولین کلمه یک X بنویسید.
  • یک X دیگر را روی همان خط قرار دهید. آن را 3، 5 یا 7 کلمه از اولین X دور کنید.
  • تا رسیدن به انتهای خط، ایکس‌های بیشتری را در فاصله انتخابی خود بنویسید.
  • هنگام حرکت کارت شاخص به پایین، به سرعت بخوانید، در حالی که فقط چشمان خود را زیر هر X متمرکز کنید.
• تحقیقات نشان می‌دهد که یک فرد فقط می‌تواند 8 حرف را در سمت راست موقعیت چشم خود و 4 تا 5 حرف را در سمت چپ بخواند، که تقریباً 2 یا 3 کلمه در یک زمان است.
• به عبارت دیگر، می‌توانید حروف 9 تا 15 فاصله را در سمت راست مشاهده کنید اما نمی‌توانید آن‌ها را درک کنید.

با خود کمتر صحبت کنید و از تلفظ هر کلمه خودداری کنید.

برخی از خوانندگان هر کلمه ای را که می خوانند در ذهن خود تلفظ می کنند. این ممکن است به خوانندگان کمک کند تا مفاهیم را به خاطر بسپارند، اما همچنین می تواند یک مانع بزرگ برای تندخوانی باشد. به خاطر داشته باشید که برای درک معنای کلی جمله نیازی نیست هر کلمه را بخوانید. در اینجا چند راه برای جلوگیری از عادت تلفظ وجود دارد:

• آدامس بجوید یا هنگام خواندن زمزمه کنید.
• انگشت خود را روی لب‌های خود نگه دارید.
• پای یا دست خود را تپش دهید.
• به کلماتی که در صفحه می‌خوانید اشاره کنید.

نرم‌افزار RSVP را برای رسیدن به اهداف تندخوانی خود امتحان کنید.

RSVP یا ارائه بصری سریال سریع خواندن، یک برنامه یا نرم‌افزار کامپیوتری است که می‌تواند به شما در خواندن سریع‌تر کمک کند. این نوع نرم‌افزارها یک کلمه را در سرعت خواندن انتخاب شده روی صفحه فلش می‌کنند. سپس از شما می‌خواهد آنچه را که خواندید منتقل کنید، که به شما کمک می‌کند تا کلمات بیشتری در دقیقه (WPM) درک کنید.

• وب‌سایت‌هایی مانند WPM Test و برنامه‌هایی مانند Spreeder، RSVP را ارائه می‌دهند.
• این نرم‌افزارها می‌توانند هنگام خواندن مقالات خبری بسیار مفید باشند، اما ممکن است در هنگام مطالعه یا خواندن برای سرگرمی به اندازه کافی مفید نباشند.

ترفندهایی برای اسکن متن

عناوین و بخش‌های عنوان را جستجو کنید.

اسکن کردن فرآیند پیش‌نمایش متن برای دریافت برداشتی از محتوای آن است و اولین قدم شروع با خواندن عناوین و سرصفحه‌ها است. نگاهی به صفحه بیندازید و روی کلمات و عبارات پررنگ، زیرخط‌دار یا بزرگ‌تر تمرکز کنید. برای مثال، عناوین یک مجله یا فهرست مطالب یک کتاب درسی.

اول و آخر هر بخش را بخوانید.

اگر در حال اسکن یک کتاب درسی یا مقاله هستید که به بخش‌های جداگانه تقسیم شده است، بخشی را که می‌خواهید بر اساس عناوین بر آن تمرکز کنید انتخاب کنید. سپس مقدمه (اولین پاراگراف) و نتیجه‌گیری (آخرین پاراگراف) آن بخش را بخوانید. این می‌تواند درک بهتری از آنچه مورد بحث است و اینکه آیا نیاز دارید به مطالب دقیق‌تر نگاه کنید، به شما بدهد.

• مثلاً، فرض کنید در حال تحقیق در مورد نحوه بازیافت بطری‌های پلاستیکی هستید و به دنبال اطلاعات خاص در مورد جمع‌آوری بطری‌ها هستید.متن را اسکن کنید تا عناوین حاوی کلمات کلیدی مانند “جمع‌آوری” و “فرآیند بازیافت” را پیدا کنید. سپس، اولین و آخرین پاراگراف آن بخش را بخوانید تا ببینید آیا شامل اطلاعات مورد نیاز شما است یا خیر.

کلمات مهم را در سراسر متن دایره کنید.

خواندن خود را به 1 بخش از متن در یک زمان محدود کنید.
سپس، بخش را برای کلماتی که برای شما برجسته هستند یا برای تحقیق شما مرتبط هستند، اسکن کنید. از یک قلم یا هایلایتر برای زیر خط کشیدن یا دایره کردن این کلمات کلیدی استفاده کنید. توجه ویژه ای داشته باشید به:

• کلماتی که چندین بار تکرار می‌شوند
• اسم‌های خاص
• کلمات ایتالیک، پررنگ یا زیرخط‌دار
• ایده‌های اصلی – اغلب شامل کلماتی از عنوان یا عنوان بخش
• کلماتی که نمی‌شناسید

به تصاویر و نمودارها توجه کنید.

اگر متنی که در حال مطالعه یا خواندن آن هستید شامل نمودارها، تصاویر یا نمودارها است، آن‌ها را بررسی کنید. این اضافات معمولاً اطلاعات بیشتری نسبت به متن نشان می‌دهند، خلاصه‌ای از ایده‌ها و حقایق اصلی را ارائه می‌دهند. توضیحات نمودار یا تصویر را بخوانید و توجه داشته باشید که چرا ممکن است برای اطلاعات نوشتاری مرتبط باشد.

• بیایید به مثال قبلی خود در مورد بطری‌های پلاستیکی بازگردیم. فرض کنید در حال اسکن متن هستید و با یک نمودار خطی مواجه می‌شوید که افزایش زباله‌های پلاستیکی در اقیانوس را نشان می‌دهد. در این صورت، احتمالاً به این دلیل است که یک بخش متنی وجود دارد که جزئیات نحوه تأثیر پلاستیک بر اکوسیستم اقیانوس را ارائه می‌دهد.

اگر گیج شده‌اید، جمله اول هر پاراگراف را بخوانید.

اگر موضوع را از دست داده‌اید، شروع هر پاراگراف را بخوانید. جملات اول یک بخش معمولاً نکات اصلی پاراگراف را به شما آموزش می‌دهند، که به شما کمک می‌کنند تصمیم بگیرید که آیا این بخش ارزش خواندن را دارد یا خیر.

هنگامی که درک مبهمی مورد نیاز است، به اسکن متوسل شوید.

دانستن اینکه چه زمانی باید یک متن را اسکن کنید، بخش مهمی از خواندن سریع است. در حالی که اسکن کردن یا گذر از روی کلمات برای خواندن سریع‌تر مفید است، می‌تواند درک زمینه متن را دشوارتر کند.

• مثلاً، اسکن کردن روزنامه صبح یا یک کتاب درسی می‌تواند به شما کمک کند تا سریع کلمات کلیدی یا مطالب جالب را پیدا کنید.
• از سوی دیگر، اسکن کردن کتابی که باید در مورد آن مقاله بنویسید، ممکن است بهترین ایده نباشد، زیرا ممکن است جزئیات و ایده‌های ضروری را از دست بدهید.